هوش مصنوعی:
شعر بیانگر لحظهای است که نور عشق در وجود شاعر میتابد و او را در هزاران رشتهی عشق محصور میکند. این احساس مانند آتشی بر شمع، وجودش را روشن کرده و در عین حال میسوزاند.
رده سنی:
18+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانهی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۲۳۵ - آن روز که نور بر ثریا بستند
آن روز که نور بر ثریا بستند
وین منطقه بر میان جوزا بستند ۱
در کتم عدم بسان آتش بر شمع
عشقت به هزار رشته بر ما بستند ۲
وین منطقه بر میان جوزا بستند ۱
در کتم عدم بسان آتش بر شمع
عشقت به هزار رشته بر ما بستند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۳۴ - زان پیش که طاق چرخ اعلا زدهاند
گوهر بعدی:رباعی ۲۳۶ - آنروز که نقش کوه و هامون بستند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
