هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از روزی یاد میکند که طبیعت (کوه و هامون) و انسانها (قدان موزون) به زیبایی آفریده شدند. او خود را اسیر زنجیر جنون میداند و اشاره میکند که مردم سخنی را به پای مجنون (احتمالاً اشاره به مجنون لیلی) بستند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به جنون و مجنون نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تفسیر دارد.
رباعی ۲۳۶ - آنروز که نقش کوه و هامون بستند
آنروز که نقش کوه و هامون بستند
ترکیب سهی قدان موزون بستند ۱
پابسته به زنجیر جنون من بودم
مردم سخنی به پای مجنون بستند ۲
ترکیب سهی قدان موزون بستند ۱
پابسته به زنجیر جنون من بودم
مردم سخنی به پای مجنون بستند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۳۵ - آن روز که نور بر ثریا بستند
گوهر بعدی:رباعی ۲۳۷ - قومی ز خیال در غرور افتادند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
