رباعی ۲۷۹ - دوشم به طرب بود نه دلتنگی بود

دوشم به طرب بود نه دلتنگی بود
سیرم همه در عالم یکرنگی بود ۱

می‌رفتم اگرچه از سر لنگی بود
من بودم و سنگ من دو من سنگی بود ۲