رباعی ۲۸۷ - عاشق که غم جان خرابش نرود

عاشق که غم جان خرابش نرود
تا جان بود از جان تب و تابش نرود ۱

خاصیت سیماب بود عاشق را
تا کشته نگردد اضطرابش نرود ۲