رباعی ۳۰۷ - هر چند که دیده روی خوب تو ندید

هر چند که دیده روی خوب تو ندید
یک گل ز گلستان وصال تو نچید ۱

اما دل سودا زده در مدت عمر
جز وصف جمال تو نه گفت و نه شنید ۲