رباعی ۳۴۸ - من بودم دوش و آن بت بنده نواز

من بودم دوش و آن بت بنده نواز
از من همه لابه بود و از وی همه ناز ۱

شب رفت و حدیث ما به پایان نرسید
شب را چه گنه قصهٔ ما بود دراز ۲