هوش مصنوعی:
شاعر از دور شدن معشوقهاش که همیشه در نظرش زیبا و بلندقامت بود، مینالد. چشمان مردم از گریههای پیاپی برای او چنان اشک ریختند که جای اشکها مانند آبله بر پایشان باقی ماند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۳۷۷ - شوخی که به دیده بود دایم جایش
شوخی که به دیده بود دایم جایش
رفت از نظرم سرو قد رعنایش ۱
گشت از پی او قطره زنان مردم چشم
چندان که زاشک آبله شد بر پایش ۲
رفت از نظرم سرو قد رعنایش ۱
گشت از پی او قطره زنان مردم چشم
چندان که زاشک آبله شد بر پایش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۷۶ - در خانه ی خود نشسته بودم دل ریش
گوهر بعدی:رباعی ۳۷۸ - آتش به دو دست خویش بر خرمن خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
