هوش مصنوعی:
شخصی در خانه نشسته و از گناهان خود پشیمان است. ناگهان صدایی به او میگوید که غمگین نباشد، زیرا هرکس به اندازه شایستگیاش پاداش یا جزا میگیرد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۳۷۶ - در خانه ی خود نشسته بودم دل ریش
در خانه ی خود نشسته بودم دل ریش
وز بار گنه فگنده بودم سر پیش ۱
بانگی آمد که غم مخور ای درویش
تو درخور خود کنی و ما درخور خویش ۲
وز بار گنه فگنده بودم سر پیش ۱
بانگی آمد که غم مخور ای درویش
تو درخور خود کنی و ما درخور خویش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۷۵ - دارم گنهان ز قطرهی باران بیش
گوهر بعدی:رباعی ۳۷۷ - شوخی که به دیده بود دایم جایش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
