هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از عشق پر از کینه و جنگ معشوق خود میگوید که باعث شده است جهان را با دل تنگ بپیماید. او از بیکاری دست و توقف پا از حرکت سخن میگوید و اشاره میکند که چه مصیبتهایی را تحمل کرده است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و رنجهای عاطفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
رباعی ۳۹۲ - در عشق تو ای نگار پر کینه و جنگ
در عشق تو ای نگار پر کینه و جنگ
گشتیم سرا پای جهان با دل تنگ ۱
شد دست زکار و ماند پا از رفتار
این بس که به سر زدیم و آن بس که به سنگ ۲
گشتیم سرا پای جهان با دل تنگ ۱
شد دست زکار و ماند پا از رفتار
این بس که به سر زدیم و آن بس که به سنگ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۹۱ - تا شیر بدم شکار من بود پلنگ
گوهر بعدی:رباعی ۳۹۳ - دستی که زدی به ناز در زلف تو چنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
