هوش مصنوعی: شاعر در این متن از رنج و غم درونی خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که بدون لعل لب‌های معشوق، هیچ تسکینی برای دردش وجود ندارد. او از عمر خسته‌کننده و غربت خود شکایت دارد و آرامگاه نهایی خود را در "کوی عدم" می‌داند.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی مانند غم، غربت و مرگ است که درک آن‌ها برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانه‌ی شعر برای مخاطبان جوان‌تر مناسب نیست.

رباعی ۴۱۹ - رنجورم و در دل از تو دارم صد غم

رنجورم و در دل از تو دارم صد غم
بی لعل لبت حریف دردم همه دم ۱

زین عمر ملولم من مسکین غریب
خواهد شود آرامگهم کوی عدم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۴۱۸ - دیریست که تیر فقر را آماجم
گوهر بعدی:رباعی ۴۲۰ - هر چند به صورت از تو دور افتادم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.