هوش مصنوعی:
شاعر از فقر و فلاکت خود مینالد و بیان میکند که در حالی که خداوند غنی است، او به شدت محتاج است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق و غمگینانهای مانند فقر و فلاکت است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
رباعی ۴۱۸ - دیریست که تیر فقر را آماجم
دیریست که تیر فقر را آماجم
بر طارم افلاک فلاکت تاجم ۱
یک شمه ز مفلسی خود برگویم
چندانکه خدا غنیست من محتاجم ۲
بر طارم افلاک فلاکت تاجم ۱
یک شمه ز مفلسی خود برگویم
چندانکه خدا غنیست من محتاجم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۱۷ - تب را شبخون زدم در آتش کشتم
گوهر بعدی:رباعی ۴۱۹ - رنجورم و در دل از تو دارم صد غم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
