غزل ۲ - بعد هزار انتظار این فلک بی وفا

بعد هزار انتظار این فلک بی وفا
شهد وصالم چشاند زهر فراق از قفا ۱

وه که ز کین می‌کند هر بدو روزم سپهر
با تو به زحمت قرین وز تو به حسرت جدا ۲

رفتی و می‌آورد جذبهٔ شوقت ز پی
خاک مرا عنقریب همره باد صبا ۳

با تو بگویم که هجر با من بی دل چه کرد
روزی من گر شود وصل تو روز جزا ۴

شد همه جا چون شبه بی تو به چشمم سیه
چشم سیه روی من دید تو را از کجا ۵

از خردم تا ابد فکر تو بیگانه کرد
این دل دیوانه گشت با تو کجا آشنا ۶

وه که ز همراهیت محتشم افتاده شد
بسته بند ستم خستهٔ زخم جفا ۷