غزل ۱۵ - ای نگهت تیغ تیز غمزهٔ غماز را

ای نگهت تیغ تیز غمزهٔ غماز را
پشت به چشم تو گرم قافلهٔ ناز را ۱

روز جزا تا رود شور قیامت به عرش
رخصت یک عشوه ده چشم فسون ساز را ۲

نرگس مردم کشت ننگرد از گوشه‌ای
تا نستاند به ناز جان نظر باز را ۳

شعلهٔ بازار قتل پست شود گر کنی
نایب ترکان چشم صد قدر انداز را ۴

حسن تو در گل نهاد پای ملک بر فلک
بس که نهادی بلند پایهٔ اعجاز را ۵

چشم سخنگوی کرد کار زبان چون رقیب
منع نمود از سخن آن بت طناز را ۶

دید که خاصان تمام آفت جان منند
داد به پیک نظر قاصدی راز را ۷

یافت پس از صد نگه مطلب مخصوص خویش
دیده که جوینده بود عشوهٔ ممتاز را ۸

تیز نگاهی به بزم پرده برافکند و کرد
پرده در محتشم نرگس غماز را ۹