غزل ۲۶ - مالک المک شوم چون ز جنون هامون را

مالک المک شوم چون ز جنون هامون را
در روش غاشیه بردوش نهم مجنون را ۱

گر نه آیینهٔ روی تو برابر باشد
آه من تیره کند آینهٔ گردون را ۲

گر تصرف نکند عشوهٔ خوبان در دل
چه اثر عارض گلگون و قد موزون را ۳

محمل لیلی از آن واسطه بستند بلند
که به آن دست تصرف نرسد مجنون را ۴

نیست چون حسن تو بر تختهٔ هستی رقمی
این چه حسن است بنازم قلم بی‌چون را ۵

آن چنان تشنهٔ وصلم که کسی باشد اگر
تشنهٔ آب به یکدم بکشد جیحون را ۶

محتشم پای به سختی مکش از وادی عشق
گل این مرحله گیر آبلهٔ پر خون را ۷