غزل ۷۴ - از اشگ گرم چشم ترم کان آتش است

از اشگ گرم چشم ترم کان آتش است
وین موجهای خون گل طوفان آتش است ۱

آهم شرر فشان شده یاران حذر کنید
کاین آه در تراوش باران آتش است ۲

اشگی که می‌رسد ز درونم به چشم تر
سیلی است کش گذر به بیابان آتش است ۳

آه بلند شعلهٔ من گرد کوی او
شب تا به روز مشعله گردان آتش است ۴

چشم کرشمه ساز تو را از نگاه گرم
پیوند تیر غمزه به پیکان آتش است ۵

از آه من مپوش رخ آتشین که باد
هرچند جان گزاست ولی جان آتش است ۶

دود درون محتشم از بس صفای دل
مانا به شعله‌های درخشان آتش است ۷