غزل ۸۳ - از عاشقان حوالی آن خانه پر شده است

از عاشقان حوالی آن خانه پر شده است
دارالشفای عشق ز دیوانه پر شده است ۱

از خود نگشته است به کس آشنا دلی
راه وثاقش از پی بیگانه پر شده است ۲

تاره به جام خانه چشمم فکند عکس
این خانه از پری چو پری خانه پر شده است ۳

از جرعه‌ای که ریخته ساقی به جام ما
گش فلک ز نعرهٔ مستانه پر شده است ۴

رگهای جانم از گرهٔ غم به ذکر هجر
چون رشتهای سجه صد دانه پر شده است ۵

عشاق را به دور تو از بادهٔ حیات
قالب تهی فتاده و پیمانه پر شده است ۶

گردد مگر به وصف تو مقبول اهل طبع
دیوان محتشم که ز افسانه پر شده است ۷