هوش مصنوعی: این متن شعری است که از تصاویر و استعاره‌های مختلف برای توصیف لحظات گذرا و تأثیرگذار زندگی استفاده می‌کند. هر بیت به یک رویداد یا احساس زودگذر اشاره می‌کند که با آمدن و رفتن سریع همراه است، مانند چابکسواری، عقاب، آفتاب، نقش بتان، تیر، حرف پنهان، و آتش. این تصاویر به زیبایی و غم از دست دادن و گذر زمان مرتبط هستند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند غم و از دست دادن نیاز به بلوغ ذهنی دارد.

غزل ۱۳۴ - چابکسواری آمد و لعبی نمود و رفت

چابکسواری آمد و لعبی نمود و رفت
نی نی عقابی آمد و صیدی ربود و رفت ۱

آن آفتاب کشور خوبی چو ماه نو
ظرف مرا به آن می تند آزمود و رفت ۲

نقش دگر بتان که نمی‌رفت از نظر
آن به تن به نوک خنجر مژگان زدود ورفت ۳

تیری که در کمان توقف کشیده داست
وقت وداع بر دل ریشم گشود و رفت ۴

حرفی که در حجاب ز گفت و شنود بود
آخر به رمز گفت و به ایما شنود و رفت ۵

از بهر پای بوس وداعی که رویداد
رویم هزار مرتبه بر خاک سود و رفت ۶

افروخت آخر از نگه گرم آتشی
در محتشم نهفته برآورد دود و رفت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۱۸۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۳۳ - خاست غوغائی و زیبا پسری آمد و رفت
گوهر بعدی:غزل ۱۳۵ - زانطره دل سوی ذقنت رفته رفته رفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.