هوش مصنوعی:
این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و مفاهیم مربوط به قیامت، به بیان احساسات عاشقانه و عرفانی میپردازد. شاعر از قیامت به عنوان صحنهای برای نمایش عشق و رحمت استفاده میکند و در عین حال، به مفاهیمی مانند مکافات، داوری، و تمنا اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند قتل و رسوایی ممکن است برای سنین پایینتر نامناسب باشد.
غزل ۱۳۶ - بیپرده برآئی چو به صحرای قیامت
بیپرده برآئی چو به صحرای قیامت
خلد از هوس آید به تماشای قیامت ۱
هنگامه بگردد چو خورد غلغلهٔ تو
بر معرکه معرکه آرای قیامت ۲
در حشر گر آید نم رحمت ز کف تو
روید همه شمشیر ز صحرای قیامت ۳
در قتل من امروز مبر خوف مکافات
کاین داوری افتاد به فردای قیامت ۴
بنشین و مجنبان لب عشاق که کم نیست
غوغای قیام تو ز غوغای قیامت ۵
پروردهٔ تفتندهٔ بیابان تمنا
جنت شمرد دوزخ فردای قیامت ۶
فرداست دوان محتشم از دست تو در حشر
با صد تن عریان همه رسوای قیامت ۷
خلد از هوس آید به تماشای قیامت ۱
هنگامه بگردد چو خورد غلغلهٔ تو
بر معرکه معرکه آرای قیامت ۲
در حشر گر آید نم رحمت ز کف تو
روید همه شمشیر ز صحرای قیامت ۳
در قتل من امروز مبر خوف مکافات
کاین داوری افتاد به فردای قیامت ۴
بنشین و مجنبان لب عشاق که کم نیست
غوغای قیام تو ز غوغای قیامت ۵
پروردهٔ تفتندهٔ بیابان تمنا
جنت شمرد دوزخ فردای قیامت ۶
فرداست دوان محتشم از دست تو در حشر
با صد تن عریان همه رسوای قیامت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۵ - زانطره دل سوی ذقنت رفته رفته رفت
گوهر بعدی:غزل ۱۳۷ - زین نقشخانه کی من دیوانه جویمت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
