هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به جستجوی معشوق یا حقیقت عرفانی میپردازد و از دیوانگی، عشق و بیقراری خود سخن میگوید. او در این مسیر از عقل گذر کرده و دل دیوانه را راهنمای خود قرار داده است. شاعر از عناصری مانند شمع، پروانه، ویرانه و خواب خوش برای بیان احساسات خود استفاده میکند و در نهایت به ذکر و عبادت روی میآورد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۳۷ - زین نقشخانه کی من دیوانه جویمت
زین نقشخانه کی من دیوانه جویمت
صورت طلب نیم که درین خانه جویمت ۱
بیزم به جستجوی تو خاک دل خراب
گنجی عجب مدان که ز ویرانه جویمت ۲
ای شمع دقت طلبم بین که در سراغ
ز آواز جنبش پر پروانه جویمت ۳
عقلم فکند از ره و عشقم دلیل گشت
کز رهنمائی دل دیوانه جویمت ۴
یک آشنا نشان توام در جهان نداد
شضد نوبت این زمان که ز بیگانه جویمت ۵
ای خواب خوش که گمشدهای چند هر شبی
تا صبح از شنیدن افسانه جویمت ۶
در کوی شوقم ای دریک دانه معبدی است
کانجا به ذکر سبحه صد دانه جویمت ۷
جام فراق دادی و رفتی که در خمار
چون بیخودان به نعرهٔ مستانه جویمت ۸
صورت طلب نیم که درین خانه جویمت ۱
بیزم به جستجوی تو خاک دل خراب
گنجی عجب مدان که ز ویرانه جویمت ۲
ای شمع دقت طلبم بین که در سراغ
ز آواز جنبش پر پروانه جویمت ۳
عقلم فکند از ره و عشقم دلیل گشت
کز رهنمائی دل دیوانه جویمت ۴
یک آشنا نشان توام در جهان نداد
شضد نوبت این زمان که ز بیگانه جویمت ۵
ای خواب خوش که گمشدهای چند هر شبی
تا صبح از شنیدن افسانه جویمت ۶
در کوی شوقم ای دریک دانه معبدی است
کانجا به ذکر سبحه صد دانه جویمت ۷
جام فراق دادی و رفتی که در خمار
چون بیخودان به نعرهٔ مستانه جویمت ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۶ - بیپرده برآئی چو به صحرای قیامت
گوهر بعدی:غزل ۱۳۸ - کدام سرو ز سنبل نهاده بند به پایت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
