غزل ۱۴۵ - گلخنیان تو را نیست به بزم احتیاج

گلخنیان تو را نیست به بزم احتیاج
کار ندارد به آب مرغ سمندر مزاج ۱

رتبه به اسباب نیست ورنه چو بر آشیان
هد هد نادان نشست صاحب تختست و تاج ۲

از همه ترکان ستاند هندوی چشم تو دل
از همه شاهان گرفت شحنهٔ حسن تو باج ۳

گرچه تو را از ازل حسن خدا داد بود
عشق که بود این که داد حسن تو را این رواج ۴

هر طرف از دلبران ملک ستاننده‌ایست
از طرفی کن خروج از همه بستان خراج ۵

آن چه بر ایوب رفت نیست خوش اما خوشست
مرد که دارد شکیب درد که دارد علاج ۶

خشم و تغافل به دست ورنه ازو محتشم
جور دمادم خوش است نیست به لطف احتیاج ۷