غزل ۱۵۰ - به زبان خرد این نکته صریح است صریح

به زبان خرد این نکته صریح است صریح
که نظر جز به رخ خوب قبیح است قبیح ۱

مدعای دل عشاق بتان می‌فهمند
به اشارات نهانی ز عبارات صریح ۲

آن که این حسن در اجزای وجود تو نهاد
معنی خاص ادا کرد به الفاظ فصیح ۳

بر دل ریش چه شیرین نمکی می‌پاشید
در حدیث نمکین جنبش آن لعل ملیح ۴

ما هلاکیم و نصیب دگران آب حیات
ما خرابیم و طبیب دگرانست مسیح ۵

این که دل دیده شکست از تو درستست درست
این که بیمار تو گردیده صحیح است صحیح ۶

محتشم کز تو به یک پیک نظر گشته هلاک
چشم حسرت به رخت دوخته چون صید ذبیح ۷