غزل ۲۸۰ - قاصد رساند مژده که جانان ما رسید

قاصد رساند مژده که جانان ما رسید
ای درد وای بر تو که درمان ما رسید ۱

خوش وداع دیده کن ای اشک کز سفر
سیلاب بند دیدهٔ گریان ما رسید ۲

زین پس به سوز ای تب غم کز دیار وصل
تسکین ده حرارت هجران ما رسید ۳

ای کنج غم تو کنج دگر اختیار کن
کاباد ساز کلبهٔ ویران ما رسید ۴

ای مژده بر تو مژده به بازار شوق بر
کان نورسیده میوهٔ بستان ما رسید ۵

روی غریب ساختی ای داغ دل که زود
مرهم نه جراحت پنهان ما رسید ۶

تابی عجب ز دست فلک خورد محتشم
دست فراق چون به گریبان ما رسید ۷