هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که به توصیف حالات و رفتارهای معشوق می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های عمیق، احساسات خود را بیان می‌کند. در این شعر، معشوق به‌گونه‌ای توصیف شده که گویی از این جهان فراتر است و رفتارهای او اسرارآمیز و جذاب است. شاعر همچنین از احساس غیرت و دیوانگی عشق سخن می‌گوید و در نهایت، به رهایی از قید و بندهای دنیوی اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و تصاویر به‌کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.

غزل ۲۷۹ - عرق از برگ گل انگیختنش را نگرید

عرق از برگ گل انگیختنش را نگرید
آب و آتش بهم آمیختنش را نگرید ۱

دامن افشاندن و برخاستنش را بینید
ساغر افکندن و می ریختنش را نگرید ۲

همچو طفلی که دهد بازی مرغان حریص
دام به نهادن و بگریختنش را نگرید ۳

گرچه می‌گویم و غیرت به دهان می‌زندم
کوه سیم از کمر آویختنش را نگرید ۴

جان دیوانهٔ من می‌رود اینک بیرون
از بدن رابطه به گسیختنش را نگرید ۵

محتشم اشک ز چشم آه ز دل کرده رها
فتنه از بحر و بر انگیختنش را نگرید ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۷۸ - با وجود آن که پیوند آن پری از من برید
گوهر بعدی:غزل ۲۸۰ - قاصد رساند مژده که جانان ما رسید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.