غزل ۲۸۶ - ای زهر خندهٔ تو چو شهد و شکر لذیذ

ای زهر خندهٔ تو چو شهد و شکر لذیذ
زهر تو از نبات کسان بیشتر لذیذ ۱

از قد و لب ریاض تو را ای بهار ناز
هم نخل نازک آمده و هم ثمر لذیذ ۲

قدت که هست نیشکر بوستان حسن
سر تا به پاست لذت و پا تا به سر لذیذ ۳

دشنام تلخ زود مکن بس که در مذاق
زهریست این که بیشتر است از شکر لذیذ ۴

روزی هزار گنج نهادی شکر فروش
بودی اگر شکر جو لبت ای پسر لذیذ ۵

آن لب که من گزیده‌ام امروز کافرم
گر میوهٔ بهشت بود این قدر لذیذ ۶

مطرب ز محتشم غزلی کن ادا که هست
نظم وی و ادای تو با یکدیگر لذیذ ۷