غزل ۳۰۱ - عشق کهن به کوی تو می‌آردم هنوز

عشق کهن به کوی تو می‌آردم هنوز
واندر صف سگان تو می‌داردم هنوز ۱

با آن که برده ترک توام حدت از سرشک
الماس ریزه از مژه می‌باردم هنوز ۲

زو دست قطع اشگ که دهقان روزگار
درسینه تخم مهر تو می‌کاردم هنوز ۳

آزرد جانم از تو ز آزارهای پیش
جان سازمش نثار گر آزاردم هنوز ۴

غم که دور از من دیوانه نگردد هرگز
آشنائیست که بیگانه نگردد هرگز ۵