غزل ۳۴۹ - منم از مهر به غم خوردنت ای یار حریص

منم از مهر به غم خوردنت ای یار حریص
تو غلط مهر به غمخواری اغیار حریص ۱

باغ حسن تو نم از خون جگر می‌طلبد
گریزاریست مرا دیدهٔ خونبار حریص ۲

ز آب و آیینه بجو صورت این سر که چراست
به تماشای جمالت در و دیوار حریص ۳

مرض عشق من آن مایهٔ بد نامیها
کرده او را به هلاک دل بیمار حریص ۴

خنده فرمای لب حسن که آن زاری ماست
یار را کرده به آزار دل زار حریص ۵

زود جانها به بهای دهنش رفته که بود
جنس نایاب و محل تنگ و خریدار حریص ۶

میتوان باخت ز بسیاری لطفش به رقیب
که حریص است به آزارم و بسیار حریص ۷

نازکاین نوع شود سلسله جنبان هوس
به طلب چون نشود طبع طلبکار حریص ۸

محتشم حرص تو ظاهر شده در دیدن او
که به خونت شده آن غمزهٔ خونخوار حریص ۹