غزل ۳۴۸ - مدعی چند بود با سگ آن کو مخصوص

مدعی چند بود با سگ آن کو مخصوص
اهل حرمت همه محروم همین او مخصوص ۱

با حریفی چو تو در بزم زبان بازی غیر
چیست گر نیست نهان با تو پری رو مخصوص ۲

تا زهم سلسله حسن نپاشد مگذار
که شود بادبه آن زلف سمنبو مخصوص ۳

گرنه در خلوت خاصت بدمن می‌گوید
روز و شب چیست به خاصان تو بد گوه مخصوص ۴

وه که گشتم ز تمنای خصوصیت تو
همچو موئی و نگشتم به تو یک مو مخصوص ۵

سوخت صد جان به خصوصیت خاصان تو غیر
آه از آن دم که شود با تو جفا جو مخصوص ۶

محتشم نیست قبولم که به صد قرن شوی
تو به آن دیر خصوصیت بدخو مخصوص ۷