هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، به بیان مفاهیم عشق، عرفان و فلسفه زندگی می‌پردازد. در این شعر، مرغ چمن با گل نوخاسته گفت‌وگو می‌کند و مفاهیمی مانند ناز، عشق، طمع و محبت را مطرح می‌کند. حافظ از عشق به عنوان مفهومی عمیق و فراتر از کلمات یاد می‌کند و بر اهمیت تجربه مستقیم عشق تأکید می‌کند. همچنین، او از مفاهیمی مانند بیداری، خواب و درک حقیقت زندگی سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و طمع نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارند که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

غزل ۸۱ - صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت
ناز کم کن که در این باغ بسی چون تو شکفت ۱

گل بخندید که از راست نرنجیم ولی
هیچ عاشق سخن سخت به معشوق نگفت ۲

گر طمع داری از آن جام مرصع می لعل
ای بسا در که به نوک مژه‌ات باید سفت ۳

تا ابد بوی محبت به مشامش نرسد
هر که خاک در میخانه به رخساره نرفت ۴

در گلستان ارم دوش چو از لطف هوا
زلف سنبل به نسیم سحری می‌آشفت ۵

گفتم ای مسند جم جام جهان بینت کو
گفت افسوس که آن دولت بیدار بخفت ۶

سخن عشق نه آن است که آید به زبان
ساقیا می ده و کوتاه کن این گفت و شنفت ۷

اشک حافظ خرد و صبر به دریا انداخت
چه کند سوز غم عشق نیارست نهفت ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۷۳۰
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۸۰ - عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت
گوهر بعدی:غزل ۸۲ - آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.