غزل ۳۷۴ - باز علم زد ز بیابان عشق

باز علم زد ز بیابان عشق
کرد جنیبت کش سلطان عشق ۱

باز رسید از پی هم کوه کوه
موج قوی جنبش طوفان عشق ۲

باز صلا زد به دو کون و کشید
فتنهٔ جهان تا به جهان خان عشق ۳

باز به گوش مه و کیوان رسید
غلغله از ساحت ایوان عشق ۴

باز دل آن فارس مطلق عنان
رخش جنون تاخت به میدان عشق ۵

باز محل شد که به جان بشنوند
مور و ملخ حکم سلیمان عشق ۶

باز ز معزولی عقل و خرد
دور جنون آمد و دوران عشق ۷

ای دل نوعتهد کنون ز اتحاد
جان من و جان تو و جان عشق ۸

محتشم ازبهر بتان قتل تو
حکم مطاع است ز دیوان عشق ۹