هوش مصنوعی: این شعر با استفاده از تصاویر شاعرانه و استعاره‌های زیبا، احساسات عاشقانه و شوریده‌حالی شاعر را بیان می‌کند. مفاهیمی مانند عشق، تشنگی، انتظار و دل‌بستگی با تصاویری مانند آینه، آب، آتش و مرغ کباب به‌صورت نمادین توصیف شده‌اند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و ادبی نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.

غزل ۳۷۵ - این آینه‌گون سقف که آبیست معلق

این آینه‌گون سقف که آبیست معلق
نسبت به من تشنه سرابیست معلق ۱

این گوی که دستی نگهش داشته زان سوی
چون قطره آبی ز سحابیست معلق ۲

دل می‌کنداز غب‌غب و روی تو تصور
کز آتش سوزنده حبابیست معلق ۳

کاکل که به بوسیدن دوشت شده مایل
گوئی ز سر سرو غرابیست معلق ۴

در حلقهٔ فتراک تو دایم دل بریان
آویخته چون مرغ کبابیست معلق ۵

این کاسه سر کاون پر نشئه ز عشقت
از بوالعجبی جام شرابیست معلق ۶

در سینهٔ دل زیر و زبر گشته ز خویت
لرزنده‌تر از قطرهٔ آبیست معلق ۷

دل کز طمع لعل تو افتاده در آن زلف
آویخته مرغی ز طنابیست معلق ۸

از هر مژه محتشم ای گوهر سیراب
از بهر نثارت در نابیست معلق ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۷۴ - باز علم زد ز بیابان عشق
گوهر بعدی:غزل ۳۷۶ - در فراقش چون ندادم جان خود را ای فلک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.