غزل ۴۰۵ - برای نیم نگاهی چو عذر خواه تو گردم

برای نیم نگاهی چو عذر خواه تو گردم
هزار بار به گرد سر نگاه تو گردم ۱

ز انتظار شوم کشته تا نشان خدنگی
ز پر کرشمه نگه‌های گاه گاه تو گردم ۲

بزن به تیغم و پیش از من هلاک گنه خود
به گردن دگران نه که من گواه تو گردم ۳

به این امید که روزی شکاری خورم از تو
هزار سال بگرد شکارگاه تو گردم ۴

به هم زدی ز سبک دستی کرشمهٔ جهانی
اسیر فتنهٔ حسن گران سپاه تو گردم ۵

بکش مرا و میندیش از گنه که همان من
به روز حشر رعقوبت کش گناه تو گردم ۶

مهی برآمد و برنامد این مراد که یکشب
به دیده کام ستان از رخ چو ماه تو گردم ۷

مرا چه محتشم این بس ز باغ وصل که قانع
به نیم نکهتی از عنبرین گیاه تو گردم ۸