خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق نافرجام و درد دوری از معشوق سخن می‌گوید. او از فداکاری‌های خود می‌گوید، اما در نهایت به این نتیجه می‌رسد که دور بودن از معشوق بهتر است. شاعر از بی‌توجهی معشوق شکایت دارد و احساس می‌کند که از لطف و محبت او محروم شده است. در پایان، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگرچه سعی کرده از پندهای معشوق پیروی کند، اما نتوانسته است و اکنون در وضعیتی ناخوشایند قرار گرفته است.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، احساسات شدید و ناامیدی بیان شده در شعر ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.

در بزم چون به کین تو غالب گمان شدم
جان در میان نهادم و خود برکران شدم

پاس درون قرار به نامحرمان چو یافت
من محفل تو را ز برون پاسبان شدم

دیدم که دیدن رخت از دور بهتر است
صحبت گذاشتم ز تماشائیان شدم

این شد ز خوان وصل نصیبم که بی‌نصیب
از التفات ظاهر و لطف نهان شدم

بر رویم آستین چو فشانید در درون
دم ساز در برون به سگ آستان شدم

عمرت در از باد برون آن چه میتوان
لیکن که من ز پند تو کوته زبان شدم

چون محتشم اگرچه به صدخواری از درت
هرگز نمی‌شدم به کنار این زمان شدم

«محتشم کاشانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir