هوش مصنوعی:
شاعر در خواب، معشوقهای با اندامی سیمگون و لطیف میبیند که حضور او تاریکی شب را با نور ماهرویش روشن میکند. توصیفهای شاعر از معشوقه، زیبایی و تأثیر او را با تصاویری مانند برگ خزان در آب، چراغ چشم بیداران، و آب حیات نشان میدهد. شاعر احساس میکند که حضور معشوقه، جهان اطرافش را پر از طراوت و زندگی میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و تصاویر شاعرانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل زیباییشناسی و احساسات بیانشده نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
غزل ۴۱۳ - شبی کان سرو سیم اندام را درخواب میدیدم
شبی کان سرو سیم اندام را درخواب میدیدم
تن خود را عیان از رعشه چون سیماب میدیدم ۱
در آن تاریکی شب از فروغ ماه روی او
ز روزن رفته بیرون شعله مهتاب میدیدم ۲
نمیدیدم تنش را از لطافت لیک روی خود
در آن آئینه چون برگ خزان در آب میدیدم ۳
چه تابان کوکبی بود آن چراغ چشم بیداران
که شمع ماه را در جنب او بی تاب میدیدم ۴
همانا آب حیوان بود جسم نازنین او
که باغ حسن را از وی طراوت یاب میدیدم ۵
تن سیمین او تا بود غلطان در کنار من
کنار خویشتن را پر ز سیم ناب میدیدم ۶
در درج سخن را محتشم زین بیشتر مگشا
که یار این است گفتن آن چه من در خواب میدیدم ۷
تن خود را عیان از رعشه چون سیماب میدیدم ۱
در آن تاریکی شب از فروغ ماه روی او
ز روزن رفته بیرون شعله مهتاب میدیدم ۲
نمیدیدم تنش را از لطافت لیک روی خود
در آن آئینه چون برگ خزان در آب میدیدم ۳
چه تابان کوکبی بود آن چراغ چشم بیداران
که شمع ماه را در جنب او بی تاب میدیدم ۴
همانا آب حیوان بود جسم نازنین او
که باغ حسن را از وی طراوت یاب میدیدم ۵
تن سیمین او تا بود غلطان در کنار من
کنار خویشتن را پر ز سیم ناب میدیدم ۶
در درج سخن را محتشم زین بیشتر مگشا
که یار این است گفتن آن چه من در خواب میدیدم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۱۲ - با تو آن روز که شطرنج محبت چیدم
گوهر بعدی:غزل ۴۱۴ - به خود دوشینه لطفی از ادای یار فهمیدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
