غزل ۴۵۹ - زهی ز دست کرم گسترت کرم باران

زهی ز دست کرم گسترت کرم باران
فدای دست و دلت جان این درم داران ۱

به رنگ دست تو ابری ندیده چشم فلک
که سیم ناب و زر سرخ از آن بود باران ۲

تفقد تو تدارک پذیر نیست که نیست
ز ممکنات سبک باری گران باران ۳

ز گرم خونی و غم‌خواری تو کار حسد
به این رسیده که خونم خورند غم‌خواران ۴

مدد که درین ملک رتبه سنجانند
سبک کنندهٔ قدر بزرگ قداران ۵

نوشت نسخهٔ امساک و صبر هر که گرفت
به جز تو در مرض فقر نبض بیماران ۶

جهان به چشم مبیناد محتشم من بعد
به جز تو گر بودش چشم یاری از یاران ۷