هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و جفای معشوق شکایت میکند و از او میخواهد که هرچه نکرده است، انجام دهد. شاعر به معشوق اشاره میکند که با جفاهایش دلهای بسیاری را ربوده و اکنون از او میخواهد که به این عشق پایان دهد یا حداقل روی خود را نشان دهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند «تیغ بکش به خون ما» ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
غزل ۴۷۴ - ای تو نکرده جز جفا آن چه نکردهای بکن
ای تو نکرده جز جفا آن چه نکردهای بکن
تیغ بکش به خون ما آن چه نکردهای بکن ۱
ای زده عقل و راه دین خواهی اگر متاع جان
بی خبر از درم درا آن چه نکردهای بکن ۲
چند به منتم کشی کز ستمت نکشتهام
ای ستمت به از وفا آن چه نکردهای بکن ۳
ای که ربودهای به رخ صد دل و مایلی بدین
عقدهٔ زلف برگشا آن چه نکردهای بکن ۴
ای که نبوده بر درت مثل من از جفا کشان
میروم این زمان بیا آن چه نکردهای بکن ۵
ای نه نموده روی مه برده هزار دل ز ره
روی به محتشم نما آن چه نکردهای بکن ۶
تیغ بکش به خون ما آن چه نکردهای بکن ۱
ای زده عقل و راه دین خواهی اگر متاع جان
بی خبر از درم درا آن چه نکردهای بکن ۲
چند به منتم کشی کز ستمت نکشتهام
ای ستمت به از وفا آن چه نکردهای بکن ۳
ای که ربودهای به رخ صد دل و مایلی بدین
عقدهٔ زلف برگشا آن چه نکردهای بکن ۴
ای که نبوده بر درت مثل من از جفا کشان
میروم این زمان بیا آن چه نکردهای بکن ۵
ای نه نموده روی مه برده هزار دل ز ره
روی به محتشم نما آن چه نکردهای بکن ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۷۳ - ای ابرویت به وقت اشارت زبان حسن
گوهر بعدی:غزل ۴۷۵ - چون شدم صیدت به گیسوی خودت دربند کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
