خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر عشق و شیفتگی خود را به شخصی به نام فرخ بیان می‌کند. او از زیبایی‌های ظاهری فرخ مانند موهایش، قدش و چشمانش سخن می‌گوید و احساسات خود را با تصاویر شاعرانه مانند بید لرزان و سرو آزاد توصیف می‌کند. شاعر همچنین از شراب و عطر به عنوان نمادهایی برای یادآوری فرخ استفاده می‌کند و در نهایت اعلام می‌کند که میل و عشق او تنها به سوی فرخ است.

رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تصاویر شاعرانه ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد تا به طور کامل درک شود.

دلِ من در هوایِ روی فرخ
بُوَد آشفته همچون مویِ فرخ

به جز هندویِ زلفش هیچ کس نیست
که برخوردار شد از روی فرخ

سیاهی نیکبخت است آن که دائم
بُوَد هم‌راز و هم‌زانوی فرخ

شود چون بید لرزان سروِ آزاد
اگر بیند قدِ دلجویِ فَرُّخ

بده ساقی شرابِ ارغوانی
به یادِ نرگسِ جادوی فَرُّخ

دو تا شد قامتم همچون کمانی
ز غم پیوسته چون ابروی فرخ

نسیم مُشک تاتاری خجل کرد
شمیم زلف عَنبربوی فرخ

اگر میلِ دلِ هر کس به جایی‌ست
بُوَد میلِ دلِ من سوی فرخ

غلامِ همتِ آنم که باشد
چو حافظ بنده و هندوی فرخ

«حافظ»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir