هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از محتشم کاشانی، با استفاده از استعارهها و تشبیههای زیبا، به توصیف عشق و مستی معنوی میپردازد. شاعر از قلم و نوشتن به عنوان هدیهای الهی یاد میکند و نگاه معشوق را به تیغی دو دم تشبیه میکند. او عشرت با معشوق را برتر از صد سال هشیاری میداند و از ناصحان و واعظان گریزان است. در پایان، شاعر با اشاره به دم نزع، از معشوق میخواهد که کلمهای بر زبان آورد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها و تشبیههای به کار رفته ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۵۴۴ - قلم نسخ بران بر ورق حسن همه
قلم نسخ بران بر ورق حسن همه
کاین قلمرو به تو داده است خدا یک قلمه ۱
زان دو هندوی سیه مست که مردم فکنند
تیغ هندیست نگاه تو ولیکن دو دمه ۲
خوشتر از عشرت صد سالهٔ هشیارانست
با می صاف دو ساله طرب یک دو مه ۳
از دم ناصح واعظ دلم اندر چاهیست
که ز یک سوی سموم است وز یک سوی دمه ۴
رهزنان در صدد غارت و خوبان غافل
گرگ بیداز ز هر گوشه و در خواب رمه ۵
دم نزع است وز شوق کلمات تو مرا
یک نفس بیش نمانده است بگو یک کلمه ۶
محتشم فتنه قوی دست شد آن دم که نهاد
زلف نو سلسلهاش سلسله بر پای همه ۷
کاین قلمرو به تو داده است خدا یک قلمه ۱
زان دو هندوی سیه مست که مردم فکنند
تیغ هندیست نگاه تو ولیکن دو دمه ۲
خوشتر از عشرت صد سالهٔ هشیارانست
با می صاف دو ساله طرب یک دو مه ۳
از دم ناصح واعظ دلم اندر چاهیست
که ز یک سوی سموم است وز یک سوی دمه ۴
رهزنان در صدد غارت و خوبان غافل
گرگ بیداز ز هر گوشه و در خواب رمه ۵
دم نزع است وز شوق کلمات تو مرا
یک نفس بیش نمانده است بگو یک کلمه ۶
محتشم فتنه قوی دست شد آن دم که نهاد
زلف نو سلسلهاش سلسله بر پای همه ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۴۳ - پند گوی تو چهها تا به تو فهمانیده
گوهر بعدی:غزل ۵۴۵ - نمیدانم ز خود افتادگان داری خبر یا نه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
