هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به مفاهیمی مانند عشق، رندی، فراغت و رازداری می‌پردازد. شاعر از عشق به معشوق و دردهای ناشی از آن سخن می‌گوید و به خواننده توصیه می‌کند که از رندی و آزادگی درس بگیرد. همچنین، به اهمیت پنهان‌داری اسرار و دوری از دنیاپرستی اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رندی و پنهان‌داری اسرار ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.

غزل ۱۲۶ - جان بی جمال جانان میل جهان ندارد

جان بی جمال جانان میل جهان ندارد
هر کس که این ندارد حقا که آن ندارد ۱

با هیچ کس نشانی زان دلستان ندیدم
یا من خبر ندارم یا او نشان ندارد ۲

هر شبنمی در این ره صد بحر آتشین است
دردا که این معما شرح و بیان ندارد ۳

سرمنزل فراغت نتوان ز دست دادن
ای ساروان فروکش کاین ره کران ندارد ۴

چنگ خمیده قامت می‌خواندت به عشرت
بشنو که پند پیران هیچت زیان ندارد ۵

ای دل طریق رندی از محتسب بیاموز
مست است و در حق او کس این گمان ندارد ۶

احوال گنج قارون کایام داد بر باد
در گوش دل فروخوان تا زر نهان ندارد ۷

گر خود رقیب شمع است اسرار از او بپوشان
کان شوخ سربریده بند زبان ندارد ۸

کس در جهان ندارد یک بنده همچو حافظ
زیرا که چون تو شاهی کس در جهان ندارد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۷۶۷
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۲۵ - شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد
گوهر بعدی:غزل ۱۲۷ - روشنی طلعت تو ماه ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.