غزل ۱۴ - الهی الهی، به حق پیمبر

الهی الهی، به حق پیمبر
الهی الهی، به ساقی کوثر ۱

الهی الهی، به صدق خدیجه
الهی الهی، به زهرای اطهر ۲

الهی الهی، به سبطین احمد
الهی، به شبیر الهی! به شبر ۳

الهی به عابد! الهی به باقر
الهی به موسی، الهی به جعفر ۴

الهی الهی، به شاه خراسان
خراسان چه باشد! به آن شاه کشور ۵

شنیدم که می‌گفت زاری، غریبی
طواف رضا، چون شد او را میسر: ۶

من اینجا غریب و تو شاه غریبان
به حال غریب خود، از لطف بنگر ۷

الهی به حق تقی و به علمش
الهی به حق نقی و به عسکر ۸

الهی الهی، به مهدی هادی
که او مؤمنان راست هادی و رهبر ۹

که بر حال زار بهائی نظر کن!
به حق امامان معصوم، یکسر ۱۰