هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و از تأثیرات عمیق این عشق بر جهان و طبیعت صحبت می‌کند. تصاویر شاعرانه مانند ظهور خورشید از گریبان معشوق یا روییدن شاخه‌های شکر از زمین، نشان‌دهنده‌ی اوج احساسات و عشق فراوان شاعر است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه‌ی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از تصاویر شاعرانه نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.

غزل ۴۶ - در شهر اگر زمانی آن خوش پسر برآید

در شهر اگر زمانی آن خوش پسر برآید
از هر دلی و جانی سوزی دگر برآید ۱

در آرزوی رویش چندین عجب نباشد
گر آفتاب ازین پس پیش از سحر برآید ۲

چون سایه نور ندهد بر اوج بام گردون
بی نردبان مهرش خورشید اگر برآید ۳

گر بر زمین بیفتد آب دهان یارم
از بیخ هر نباتی شاخ شکر برآید ۴

از بهر چون تو دلبر در پای چون تو گوهر
از ابر در ببارد وز خاک زر برآید ۵

گفتم که آب چشمم بر روی خشک گردد
چون بر گل عذارش ریحان تر برآید ۶

من آن گمان نبردم کز خط دود رنگش
چون شمع هر زمانم آتش به سر برآید ۷

جسم برهنه رو را شرط است اگر نپوشد
آنرا که دوست چون گل بی‌جامه در برآید ۸

دامن به دست چون من بی‌طالعی کی افتد
آنرا که از گریبان شمس و قمر برآید ۹

باری به چشم احسان در سیف بنگر ای جان
تا کار هر دو کونش ز آن یک نظر برآید ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۵ - دلم بوسه ز آن لعل نوشین خوهد
گوهر بعدی:غزل ۴۷ - بیا که بی‌تو مرا کار بر نمی‌آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.