غزل ۸۴ - ای کوی تو ز رویت بازار گل فروشان

ای کوی تو ز رویت بازار گل فروشان
ما بلبلان مستیم از بهر گل خروشان ۱

بازار حسن داری دکان درو ملاحت
و آن دو عقیق شیرین دروی شکر فروشان ۲

خون جگر نظر کن سوداپزان خود را
با گوشت پارهٔ دل در دیگ سینه‌جوشان ۳

خواهی که گرد کویت دیوانه سر نگردم
چون رو بمن نمودی دیگر ز من مپوشان ۴

هر شب ز بار عشقت در گوشه‌های خلوت
گردون فغان برآرد از نالهٔ خموشان ۵

با محنتی که دارند از آشنایی تو
بیگانگان شنودند آواز گفت و گوشان ۶

از جام وصلت ای جان هرگز بود که ما را
مجلس به هم برآید ز افغان باده نوشان ۷

چون سیف بر در تو بی‌کار مزد یابد
محروم نبود آن کو در کار بود کوشان ۸

تا کی کند چو گاوان در ما زبان درازی
کوته نظر که دارد طبع درازگوشان ۹