غزل ۳ - به جان تا شوق جانان است ما را

به جان تا شوق جانان است ما را
چه آتش‌ها که بر جان است ما را ۱

بلای سختی و برگشته بختی
از آن برگشته مژگان است ما را ۲

از آن آلوده دامانیم در عشق
که خون دل به دامان است ما را ۳

حدیث زلف جانان در میان است
سخن زان رو پریشان است ما را ۴

چنان از درد خوبان زار گشتیم
که بیزاری ز درمان است ما را ۵

ز ما ای ناصح فرزانه بگذر
که با پیمانه پیمان است ما را ۶

ز بس خو با خیال او گرفتیم
وصال و هجر یکسان است ما را ۷

سر کوی نگاری جان سپردیم
که خاکش آب حیوان است ما را ۸

شبی بی روی آن مه روز کردن
برون از حد امکان است ما را ۹

گریبان تو تا از دست دادیم
اجل دست و گریبان است ما را ۱۰

به غیر از مشکل عشقش فروغی
چه مشکل‌ها که آسان است ما را ۱۱