غزل ۸ - گر باغبان نظر به گلستان کند تو را

گر باغبان نظر به گلستان کند تو را
بر تخت گل نشاند و سلطان کند تو را ۱

گر صبح‌دم به دامن گلشن گذر کنی
دست نسیم، گل به سرافشان کند تو را ۲

مشرق هزار پاره کند جیب خویشتن
گر یک نظر به چاک گریبان کند تو را ۳

ای کاش چهرهٔ تو سحر بنگرد سپهر
تا قبله گاه مهر درخشان کند تو را ۴

دور فلک به چشم تو تعلیم سحر داد
تا چشم بند مردم دوران کند تو را ۵

چون مار زخم خورده، دل افتد به پیچ و تاب
هرگه که یاد طرهٔ پیچان کند تو را ۶

در هیچ حال خاطر ما از تو جمع نیست
قربان حالتی که پریشان کند تو را ۷

با هیچ‌کس به کشتن من مشورت مکن
ترسم خدا نکرده، پشیمان کند تو را ۸

الحق سزد که تربیت خسرو عجم
میر نظام لشکر ایران کند تو را ۹

جم احتشام ناصرالدین شه که عون او
هم‌داستان رستم دستان کند تو را ۱۰

داند هلاک جان فروغی به دست کیست
هر کس که سیر نرگس فتان کند تو را ۱۱