هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غمگین از زبان شاعری است که از عشق و فراق می‌گوید. او از رویاهای شیرین، درد دل، و امیدهای بربادرفته سخن می‌گوید. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند عشق الهی، رنج، و تسلیم در برابر سرنوشت دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'خون آهوی حرم' و 'دل و دین' نیاز به درک بالاتری از ادبیات و مفاهیم نمادین دارند.

غزل ۲۲ - وقت مردن پا نهاد آن شمع بالین مرا

وقت مردن پا نهاد آن شمع بالین مرا
تا بخربندی ستاند جان غمگین مرا ۱

دوش بوسیدم لب شکرفشانش را به خواب
کاش پنداری نبود این خواب شیرین مرا ۲

خون آهوی حرم را در حرم خواهند ریخت
محرمان بینند اگر آهوی مشکین مرا ۳

برکند از باغ بیخ نسترن را بی خلاف
گر ببیند باغبان آن شاخ نسرین مرا ۴

چشم بد زان ترک یغمایی خدایا دور کن
کز نگاهی کرد تاراج دل و دین مرا ۵

مصلحت این است کز رویش نپوشم چشم شوق
کز جهان پوشید چشم مصلحت بین مرا ۶

گفتم از کار دل خود عقده کی خواهم گشود
گفت وقتی می‌گشایی زلف پرچین مرا ۷

گفتم آیا نخل امیدم به بر خواهد رسید
گفت اگر در بر بگیری سرو سیمین مرا ۸

گفت از خون فروغی دامنی آلوده کن
گفت باید بوسه زد دست نگارین مرا ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۵۵۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۱ - شد وقت مرگ نوش لبی هم‌نشین مرا
گوهر بعدی:غزل ۲۳ - ساقیا کمتر می امشب از کرم دادی مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.