غزل ۴۳ - تا به مستی نرسد بر لب ساقی لب ما

تا به مستی نرسد بر لب ساقی لب ما
بر نیاید ز خرابات مغان مطلب ما ۱

عشق پیری است که ساغر زده‌ایم از کف او
عقل طفلی است که دانا شده در مکتب ما ۲

تو به از شرب دمادم نتوانیم نمود
که جز این شیوهٔ شیرین نبود مشرب ما ۳

ملتی نیست به جز کفر محبت ما را
هیچ کیشی نتوان جست به از مطلب ما ۴

یا رب ما اثری در تو ندارد ورنه
لرزه بر عرش فتاد از اثر یا رب ما ۵

کس مبادا به سیه‌روزی ما در ره عشق
که فلک تیره شد از تیرگی کوکب ما ۶

دی سحر داد به ما وعدهٔ دیدار ولی
ترسم از بخت سیه، روز نگردد شب ما ۷

تا نزد عشق به سر خط سعادت ما را
خدمت حضرت معشوق نشد منصب ما ۸

گر ره وادی مقصود فروغی این است
لنگ خواهد شدن اینجا قدم مرکب ما ۹