غزل ۱۲۴ - غمش را غیر دل سر منزلی نیست

غمش را غیر دل سر منزلی نیست
ولی آن هم نصیب هر دلی نیست ۱

کسی عاشق نمی‌بینم و گر نه
میان جان و جانان حایلی نیست ۲

کی اش مجنون لیلی می‌توان گفت
کسی کافسانه در هر محفلی نیست ۳

کجا گردد قبول خواجهٔ ما
غلامی راکه بخت مقبلی نیست ۴

نشاطی هست در قربانگه عشق
که مقتولی ملول از قاتلی نیست ۵

شرابی خورده‌ام از جام طفلی
که در خم خانهٔ هر کاملی نیست ۶

من از بی حاصلی حاصل گرفتم
و زین خوش‌تر کسی را حاصلی نیست ۷

سر کوی عدم گشتم که آنجا
دو عالم را وجود قابلی نیست ۸

شدستم غرق دریایی که هرگز
غریقش را امید ساحلی نیست ۹

من و آن صورت زیبا فروغی
که این معنی به هر آب و گلی نیست ۱۰