غزل ۲۶۰ - گر آن صنم ز پرده پدیدار می‌شود

گر آن صنم ز پرده پدیدار می‌شود
تسبیح شیخ حلقهٔ زنار می‌شود ۱

ساقی بدین کرشمه اگر می‌کند به جام
مسجد رواق خانهٔ خمار می‌شود ۲

گر دم زند ز طرهٔ او باد صبح دم
آفاق پر ز نافهٔ تاتار می‌شود ۳

هر کس که منع من کند از تار زلف او
آخر بدان کمند گرفتار می‌شود ۴

جایی رسید غیرت عشقم که جان پاک
حایل میانهٔ من و دلدار می‌شود ۵

ای گلبن مراد بدین تازه نازکی
مخرام سوی باغ که گل خار می‌شود ۶

خیزد چو چشم مست تو از خواب بامداد
خوابیده فتنه‌ایست که بیدار می‌شود ۷

شد روز رستخیز و نیامد دلم به هوش
پنداشتم که مست تو هشیار می‌شود ۸

مهجورم از وصال تو در عین اتصال
محروم آن که محرم اسرار می‌شود ۹

هر تن که سر نداد فروغی به پای دوست
در کیش اهل عشق گنهکار می‌شود ۱۰