هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به زیباییهای معشوق و تأثیر عمیق عشق بر شاعر میپردازد. شاعر از جذابیتهای معشوق، دردهای عشق، و مستی ناشی از این رابطه سخن میگوید و تأکید میکند که حتی رنجهای این عشق برایش شیرین است. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند غفلت و بیداری معنوی دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانهی این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و اشارات عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارند.
غزل ۲۹۲ - تا دهان او لبالب شد ز نوش
تا دهان او لبالب شد ز نوش
غنچه را در پوست خون آمد به جوش ۱
بزم او بهتر ز گلگشت بهشت
نام او خوش تر ز الهام سروش ۲
با غمش تا طاقتی داری بساز
در پیاش تا ممکنت باشد بکوش ۳
صید قید او نمییابد خلاص
مست جام او نمیآید به هوش ۴
با چنان صورت چسان بندم نظر
با چنین آتش چسان مانم خموش ۵
میخرم خار جفایش را به جان
میکشم بار گرانش را به دوش ۶
ما و گلزاری که از نیرنگ عشق
گل بود خاموش و بلبل در خروش ۷
تا پیامش بشنوی از هر لبی
پنبهٔ غفلت برون آور ز گوش ۸
رهزن آدم شد آن خال سیاه
آه از این گندمنمای جوفروش ۹
دوش در خوابش فروغی دیدهایم
تا قیامت سرخوشیم از خواب دوش ۱۰
غنچه را در پوست خون آمد به جوش ۱
بزم او بهتر ز گلگشت بهشت
نام او خوش تر ز الهام سروش ۲
با غمش تا طاقتی داری بساز
در پیاش تا ممکنت باشد بکوش ۳
صید قید او نمییابد خلاص
مست جام او نمیآید به هوش ۴
با چنان صورت چسان بندم نظر
با چنین آتش چسان مانم خموش ۵
میخرم خار جفایش را به جان
میکشم بار گرانش را به دوش ۶
ما و گلزاری که از نیرنگ عشق
گل بود خاموش و بلبل در خروش ۷
تا پیامش بشنوی از هر لبی
پنبهٔ غفلت برون آور ز گوش ۸
رهزن آدم شد آن خال سیاه
آه از این گندمنمای جوفروش ۹
دوش در خوابش فروغی دیدهایم
تا قیامت سرخوشیم از خواب دوش ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۴۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۹۱ - چه غنچهها که نپرود باغ نسرینش
گوهر بعدی:غزل ۲۹۳ - شاهد به کام و شیشه به دست و سبو به دوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.