غزل ۳۴۲ - بر سر هر مژه چندین گل رنگین دارم

بر سر هر مژه چندین گل رنگین دارم
یعنی از عشق تو در بر دل خونین دارم ۱

گر تو در سینهٔ سیمین دل سنگین داری
من هم از دولت عشقت تن رویین دارم ۲

بر سرم گر ز فلک سنگ ببارد غم نیست
زان که از خشت سر کوی تو بالین دارم ۳

به امیدی که سحر بر رخت افتد نظرم
نظری شب همه شب بر مه و پروین دارم ۴

گر چه کامم ز لب نوش تو تلخ است اما
گر کسی گوش دهد، قصهٔ شیرین دارم ۵

کامی از دیر و حرم هیچ ندیدم در عشق
گله‌ای چند هم از کفر و هم از دین دارم ۶

روز تاریک و شب تیره و اقبال سیاه
همه زان خال و خط و طرهٔ مشکین دارم ۷

عشق هر روز ز نو داد مرا آیینی
تا بدانند خلایق که چه آیین دارم ۸

گفتمش مهر فروغی به تو روز افزون است
گفت من هم به خلافش دل پر کین دارم ۹