هوش مصنوعی: شاعر در این متن خود را فردی عاشق شراب و مستی توصیف می‌کند که از زندگی لذت‌جو و بی‌قید لذت می‌برد. او به پیر مغان و بتان وفادار است و از طعن دیگران و سرزنش خود دوری می‌جوید. این متن سرشار از تصاویر شراب، می‌نوشی، و مستی است و شاعر به‌وضوح از این سبک زندگی دفاع می‌کند.
رده سنی: 18+ این متن به‌صورت آشکار به مصرف شراب و مستی اشاره دارد و مضامینی مانند لذت‌جویی و بی‌قیدی را تبلیغ می‌کند. ازاین‌رو، برای خوانندگان زیر 18 سال مناسب نیست و ممکن است پیام‌های نامناسبی برای این گروه سنی داشته باشد.

غزل ۳۵۴ - من ساده پرست و باده نوشم

من ساده پرست و باده نوشم
فرمان بر پیر می فروشم ۱

مستغرق لجهٔ شرابم
مستوجب مژدهٔ سروشم ۲

بر گردش ساقی است چشمم
بر پردهٔ مطرب است گوشم ۳

آن جا که پیاله‌ای، خرابم
و آن جا که ترانه‌ای، خموشم ۴

من گوش ز بانگ نی شنیدم
من چشم ز جام می نپوشم ۵

هم آتش می بسوخت مغزم
هم ناله نی ببرد هوشم ۶

در کردن توبه سست کیشم
در خوردن باده سخت کوشم ۷

عشرت طلب و نشاط جویم
ساغر به کف و سبو به دوشم ۸

جز پیر مغان نمی‌شناسم
جز قول بتان نمی‌نیوشم ۹

از طعن کسی نمی‌خراشم
وز کردهٔ خود نمی‌خروشم ۱۰

تا روز جزا کشد فروغی
کیفیت باده‌های دوشم ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۵۳ - سروش عشق تو یک نکته گفت در گوشم
گوهر بعدی:غزل ۳۵۵ - من مست می‌پرستم، من رند باده نوشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.